Augustus

20952008_1963731230570904_539955186_o

Door Klap Roos
 

Mijn vriend lacht vaak om het feit dat ik soms, plots eens buk.
Ik buk om bloemen, bladeren of zelfs takjes op te rapen en ze snel tussen mijn agenda te steken, of gewoon in mijn geldbeugel te proppen.
Ik weet nog toen we op onze tweede date op mijn kot waren, merkte hij op dat ik dozijnen gedroogde bloemen had. Alsook had ik anderhalve meter hoge takken in mijn kot. Die laatste waren echt gewoon voor een sculptuur bedoeld, maar de gedroogde bloemen hadden zo haar redenen. Het was ooit een poëtisch experiment, hoe lang kon ik de lente bij me houden? Ik had een veertigtal narcissen op mijn vloer gelegd en ik wachtte af. Het duurde ettelijke weken voordat alles droog was, maar nu, midden augustus, zijn ze nog steeds zo intact als het kan. Dus het is zelfs mogelijk seizoenen doorheen seizoenen te bewaren.
Ik geloof graag dat dit het vergaren van materiële herinneringen zijn. De narcissen krijgen zo’n andere dimensie, nu en hier en gedroogd in augustus. Ze lijken elk moment in stof te gaan veranderen, maar ze houden zichzelf statig en sterk, wat ze effectief ook tijdens de lente zijn.
Er liggen weeral een stapel bloemen te drogen, dahlia’s onder andere. Zij zijn de narcissen van augustus. De koningin van de laatste zomermaand. Het is alsof ik de tijd probeer vast te leggen, niet door middel van een foto, maar door middel van bloem.
De actie van het geven van bloemen zelf is ook een vastleggen van een moment, het krijgen van een boeket blijft onoverkomelijk in het geheugen vastgeprikt.
De peer is gemaakt om in augustus te dansen. Ze is elegant genoeg, ze is lang genoeg om samen met het kleine stukje tak, die als het ware als navelstreng fungeert, te dansen. Of sterker nog, te flirten. De peer probeert de grenzen van haar basis af te tasten, tot het opeens zonder enige waarschuwing naar beneden dondert.
Het is augustus. Augustus. Een maand die alles om doet zwaaien. Het is het einde van de echte zomer, het begin van de herfst. De oogsten maken zich klaar om zich op te kramen en het fruit is een overvloed zonder meer.
Ook wij gaan spoedig augustus worden, daar we samen met het voorbijgaan van het tedere geschenk van tijd mee de herfst in zullen gaan. Wie weet wat we dan kunnen conserveren.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s